سکوت
من به هیچ وجه خدا را لمس نکردم
ولی خدایی که قابل لمس باشد که دیگر خدا نیست.
اگر هر دعایی را هم اجابت کند همین طور .
همان جا بود که برای نخستین بار
حدس زدم
که عظمت دعا بیش از هر چیز در این نهفته است
که پاسخی به آن داده نمی شود
و زشتی سوداگری را به این مبادله راهی نیست.
این را هم دریافتم
که آموختن دعا آموختن سکوت است
و عشق فقط از جایی شروع می شود که دیگر هیچ انتظاری برای گرفتن
هیچ چیز وجود نداشته باشد.
عشق تمرین نیایش است
و نیایش تمرین سکوت .
آنتوان دو سنت اگزوپری
+ نوشته شده در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 0:59 توسط ستاره
|

