فصل تنهايي

تو باد را ،

            برای شام خداحافظی فراخواندی

و شمع چشمهای مرا ،

                 دست او سپردی و رفتی .

                             برای حسن ختام ،این چه فکر بکری بود ؟!!!

گفتم :سکوت کن ،

               تا بشنوم ترنم قلبت را

    اما به جای حنجره ، قلبت سکوت کرد .

                           حال با این سکوت چه کنم؟!

با تمام بی کسی هایم کسی دارم هنوز !

              چشم مشتاق و دل دلواپسی دارم هنوز !