فصل تنهايي

    پلكهاي تو ،

                  قابهاي حسرت من است...

اینجا آخر دنیاست ٬ نقطه ٬ جمله تمام ! اینجا آخر آرزوهاست.سر سطر!

آیا می توان آرزوها را دوباره سر سطر نوشت و رویاها را به واقعیت تبدیل کرد و کابوسها و بدیها را

در سطر بالا جا گذاشت ؟

می خواهم همیشه با آرزوهایم سر سطر بنشینم و در هیچ سطری جا نمانم.

آیا می شود رویا ها را به واقعیت تبدیل کرد ؟

ای کاش با وساطت خورشید چشم تو :                                     

                                  یخهای قطب فاصله هم آب می شدند...