فصل تنهايي

تنها رفتن در این جاده

در این جاده سرد بی انتها

بدون کوله باری از عشق

بدون تو

دشوار است

و من تنهاتر از همیشه .

خاطره های یاد تو

بر دوشم سنگینی می کند

می دانم که نخواهی آمد

اما من باز منتظرم...

 در گذرگاه زمان

                          خيمه شب بازي دهر

با همه تلخي و شيريني خود مي گذرد

                                              عشق ها مي ميرند

                                                            رنگها رنگ دگر مي گيرند

و فقط خاطره هاست

                      كه چه شيرين و چه تلخ

                                                                   دست نا خورده به جا مي ماند.    

در بازار بورس قلب تو

چند سهم باید خرید

تا ضربان به ظاهر منظمش ٬

حتی ذره ای از سرمایه عشقم نسبت به تو را...

به باد فنا ندهد ؟!!!

شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني ٬ ترا با لهجه گل هاي نيلوفر صدا كردم

تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي

رفتی از باور من

گرچه جایت خالی است

حیف

در قصه پر غصه من

قصه رفتن و دل کندن تو

قصه ای تکراری است ...

بال و پر ریخته مرغم به قفس

تا گشایم پر و بال

پر پروازم نیست

تا بگویم که در این تنگ قفس

چه به مرغان چمن می گذرد

رخصت آوازم نیست

                                                   حمید مصدق

سلام

نمی دونم چرا باید بعد از کلی سر و کله زدن با خودم برای ایجاد این وبلاگ باید دقیقا شب تولدم تصمیم به چنین کاری بگیرم .

نمی دونم شاید اینم یه جور تقدیره!